FEATURED ΕΦΗΒΩΝ

Δημήτρης Μαντζούκας: Ένας (πρωτ)αθλητής-πρότυπο!

Αν υπάρχει ένας αθλητής μπάσκετ στην Περιφέρεια που μπορεί να συνδυάζει ωριμότητα, ταλέντο, οξυδέρκεια, να σκέφτεται και να πράττει στο γήπεδο αλλά και στην προσωπική του ζωή πολύ μπροστά από την πραγματική του ηλικία, να έχει χίλιους τρόπους να βάλει τη μπάλα στο καλάθι, αλλά παράλληλα να είναι κορυφαίος εκτός από τα παρκέ και στα μαθητικά θρανία, αυτός ο αθλητής έχει ονοματεπώνυμο και λέγεται Δημήτρης Μαντζούκας.

Γεννημένος στις 14 Αυγούστου 2003, σε ένα μήνα θα κλείσει τα 17, αλλά αν τον δεις να αγωνίζεται ή αν έχεις τη χαρά και τη δυνατότητα να μιλήσεις μαζί του, θα νομίζεις πως πρόκειται για έναν…βετεράνο σε σώμα έφηβου, καθώς το μυαλό του δουλεύει πολύ μπροστά από την ηλικία του!

Το Σάββατο ο Μαντζούκας και η παρέα του πήραν τον τίτλο του εφηβικού πρωταθλήματος κερδίζοντας στη Μαλεσίνα τον Κάδμο με 68-54. Είχα τη χαρά να είμαι στον αγώνα και να δω από κοντά το ματς. Να δω  πολλά ταλαντούχα παιδιά και από τις δύο ομάδες. Είχα τη χαρά να δω μεταξύ αυτών και τον Μαντζούκα, που αποτελεί…ευλογία για οποιοδήποτε προπονητή να τον έχει στις τάξεις του.

Οι λόγοι; Πολλοί…Καταρχήν, δεν καταλαβαίνει κανείς για πότε φορτώνει το αντίπαλο καλάθι. Προχθές έβαλε 27 αθόρυβους πόντους έχοντας ανεξάντλητη ποικιλία. Με ντράϊβ, με τρίποντο, με σουτ από μέση απόσταση, απέναντι σε κοντούς, σε ψηλούς, βρίσκοντας παράλληλα στις γωνίες τους συμπαίκτες έτοιμους για…πυροβολισμό την ώρα που η αντίπαλη άμυνα έπεφτε πάνω του.

Έβγαλε 40′ με όλη την αντίπαλη άμυνα προσαρμοσμένη πάνω του, με πίεση σε όλο το γήπεδο αλλά στο τέλος έμοιαζε να έχει απόθεμα για ένα…20λεπτο ακόμα! Ο αθεόφοβος δε, κάποια στιγμή πήγε και πάνω στο μαρκάρισμα του Θανάσαινα, για να βοηθήσει ουσιαστικά και στην άμυνα.

Ομολογώ πάντως, ότι για πρώτη φορά βλέπω παίκτη αυτής της ηλικίας με αυτή την ωριμότητα. Απέναντι σε πιεστική άμυνα για 40′ έκανε όλο κι όλο ένα λάθος στο τελευταίο λεπτό, όταν τα πάντα είχαν κριθεί. Ξεπέρναγε τις παγίδες αλλά δεν παρασυρόταν να πάει σε ντράϊβ και να δώσει περισσότερες κατοχές στον αντίπαλο. Περίμενε και έψαχνε να βρει την κατάλληλη επιλογή μετά τα 18” της επίθεσης. Και την έβρισκε…

Και καθότι όπως λένε, με όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις, ο Μαντζούκας παίζει σε μια θέση που στην Ένωση μας οι δύο από τους μεγαλύτερους αθλητές της, είναι σήμερα προπονητές του. Ο Γιάννης Σοφογιάννης πρωταθλητής Ευρώπης με την Εθνική παίδων και ο Μάνθος Σοφογιάννης, με πορεία στην Α1 και ταλέντο από τα λίγα…

Τυχεροί οι μπασκετικοί που έχουν την ευκαιρία να βλέπουν τέτοια ταλέντα στα γήπεδα της Περιφέρειας και άτυχοι οι…ποδοσφαιρικοί!

Ο Μαντζούκας ξεκίνησε τον αθλητισμό ως ποδοσφαιριστής σε ομάδα της Λαμίας αλλά για καλή μας τύχη στο τέλος της Δ’ Δημοτικού, το 2012, άρχισε να…καλοβλέπει το μπάσκετ και από τότε κόλλησε! Ξεκίνησε από τις ακαδημίες του Ιωνικού Λαμίας αλλά έπεσε πάνω στη συνένωση με τον Έσπερο οπότε έκανε τα πρώτα του βήματα παράλληλα με την έναρξη των ακαδημιών της σημερινής του ομάδας.

Στα μίνι, σε παίδες, εφήβους και στο αντρικό τμήμα για τη μεταβατική περίοδο ως μαθητής της Α’ Γυμνασίου! Πρώτη φορά μπήκε σε αποστολή αντρικού ως μαθητής της Β’ Γυμνασίου απέναντι στον Διαγόρα Δρυοπιδέων και ήταν γουρλής με τον Έσπερο να είναι νικητής με 88-87! Η πρώτη φορά που έπαιξε δε, ήταν σημειολογική, στο αποχαιρετιστήριο παιχνίδι του Μάνθου Σοφογιάννη από την ενεργό δράση απέναντι στον Κάδμο, κάτι σαν…παράδοση-παραλαβή ήταν αυτό το ματς για τους μπασκετικούς ηγέτες του Έσπερου αλλά και της Λαμίας συνολικότερα, με τον Μαντζούκα να παίρνει τη βαριά κληρονομιά αλλά και τη σκυτάλη!

Παρακάτω, μπορείτε να θαυμάσετε τον Δημήτρη Μαντζούκα και εκτός παρκέ, σε μια συνέντευξη για το πριν, το τώρα αλλά και το αύριο στο μπάσκετ, με την ίδια σύνεση, σοβαρότητα αλλά και σεβασμό, έτσι όπως τον ξέρουμε και μέσα από τα παρκέ…

”Μου άρεσε το ποδόσφαιρο και έκανα τις πρώτες προπονήσεις μου σε μια τοπική ομάδα της Λαμίας. Από ένα σημείο και μετά, διαπίστωσα ότι το περιβάλλον του ποδοσφαίρου σταμάτησε να με ελκύει και ξεκίνησα τις πρώτες προπονήσεις στο μπάσκετ”

ΕΡ: Αρχικά, πες μας πότε και πως αποφάσισες να ασχοληθείς με το μπάσκετ…

Δ.Μ.: ”Καθώς ήθελα να ασχοληθώ με τον αθλητισμό, αλλά έχοντας και την προτροπή από τους γονείς μου, που ήταν και οι δύο γυμναστές, ξεκίνησα όπως και τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας μου, από το ποδόσφαιρο. Μου άρεσε το ποδόσφαιρο και έκανα τις πρώτες προπονήσεις μου σε μια τοπική ομάδα της Λαμίας. Το καλοκαίρι μεταξύ Δ’ και Ε’ Δημοτικού θυμάμαι τον εαυτό μου να βλέπει για πρώτη φορά μπάσκετ στην τηλεόραση, ήταν αν θυμάμαι καλά το Μουντομπάσκετ, αλλά παράλληλα συνέχιζα τις προπονήσεις στο ποδόσφαιρο. Από ένα σημείο και μετά, διαπίστωσα ότι το περιβάλλον του ποδοσφαίρου σταμάτησε να με ελκύει και ξεκίνησα τις πρώτες προπονήσεις στο μπάσκετ. Αποφασίσαμε να αλλάξουμε άθλημα μαζί με τον φίλο μου, τον Κώστα Παρίση και να πάμε στην ίδια ομάδα, αλλά εκείνος τότε αποφάσισε να πάει σε άλλο σύλλογο”. 

ΕΡ: Οι προπονητές σου αυτά τα χρόνια στο μπάσκετ, ποιοι ήταν;

Δ.Μ.:Ξεκίνησα με τον Νώντα Μπλουχάρη στον Ιωνικό, μετά είχα τον Γ. Σοφογιάννη, στη συνέχεια ανέλαβε τις ακαδημίες ο Θεοφ. Μελισσάρης και από τότε που έφυγε μέχρι και σήμερα προπονούμαι με τον Γ. Σοφογιάννη”. 

‘Ξεκινώντας το μπάσκετ είχα μεγάλες φιλοδοξίες, ήλπιζα μια μέρα να παίξω στην Α1, στην Ευρωλίγκα. Ωστόσο, βλέποντας ότι το άθλημα είναι ”ρατσιστικό” καθώς αν δεν έχεις τα απαραίτητα φυσικά προσόντα δεν μπορείς να ανέβεις επίπεδο, προσγειώθηκα γρήγορα”

ΕΡ: Ποιες είναι οι φιλοδοξίες σου;

Δ.Μ.:‘Ξεκινώντας το μπάσκετ είχα μεγάλες φιλοδοξίες, ήλπιζα μια μέρα να παίξω στην Α1, στην Ευρωλίγκα. Ωστόσο, βλέποντας ότι το άθλημα είναι ”ρατσιστικό” καθώς αν δεν έχεις τα απαραίτητα φυσικά προσόντα δεν μπορείς να ανέβεις επίπεδο, προσγειώθηκα γρήγορα αναγνωρίζοντας πως θα μπορέσω να παίξω μπάσκετ σε ομάδα χαμηλότερης κατηγορίας και να δώσω αυτόματα το μεγαλύτερο βάρος στα μαθήματά μου, κάτι που αποτελεί και προτεραιότητα μου”.

 

ΕΡ: Αυτή η ικανότητα που έχεις να διαβάζεις το παιχνίδι, να παίρνεις τις σωστές επιλογές, πως προκύπτει;

Δ.Μ.: ”Είναι κάτι που μου βγαίνει αυθόρμητα, έρχεται μέσα από τη δουλειά στο γήπεδο, από τις προπονήσεις. Δουλεύοντας συνέχεια, αυτοματοποιείς τις κινήσεις σου, ξέρεις τι πρέπει να κάνεις”. 

 

ΕΡ: Ο προχθεσινός τελικός ήταν νικηφόρος, παίξατε με πάθος και τα καταφέρατε απέναντι σε ένα δυνατό αντίπαλο. Ποιες είναι οι δικές σου εντυπώσεις;

Δ.Μ.:Ήταν κάτι που το θέλαμε πολύ και αυτό φάνηκε μέσα στο γήπεδο. Προσπαθούσαμε τρία χρόνια για να φτάσουμε σε αυτή τη στιγμή, ήταν μια πορεία που ξεκίνησε πριν από 3 χρόνια στο παιδικό όταν είχαμε χάσει από την ΧΒΑ, δίκαια. Καταλυτικό ρόλο έπαιξε η άμυνα, σε ένα κλειστό ματς από εκεί θα κερδίσεις τον αγώνα και από εκεί καταφέραμε να ελέγξουμε τον αγώνα και να φτάσουμε στην κατάκτηση του κυπέλλου. Ως γνωστόν άλλωστε, οι άμυνες είναι εκείνες που δίνουν τα πρωταθλήματα και οι επιθέσεις το θέαμα”. 

”Ρόλο παίζει ασφαλώς και η διαχείριση της κούρασης, όμως πρωτίστως η προπόνηση. Δεν γίνεται να ξυπνήσουμε ένα ωραίο πρωί και να πούμε, ας πάμε τώρα να παίξουμε επίσημο αγώνα”

ΕΡ: Προχθές έπαιξες σχεδόν 40′, πήρες ελάχιστες ανάσες, οι αντίπαλοι σε κυνήγαγαν σε όλο το γήπεδο και η απορία η δική μου αλλά και του περισσότερου κόσμου είναι αν ο Μαντζούκας κουράζεται ποτέ…

Δ.Μ.: ”Ιδίως σε τέτοιους αγώνες, σε τελικούς, το κίνητρο είναι τέτοιο που δεν σε αφήνει να σκεφτείς την κούραση. Όλα τα παιδιά, παρά το γεγονός ότι είχαμε μικροτραυματισμούς, δώσαμε το 100% για να κερδίσουμε και το καταφέραμε. Ρόλο παίζει ασφαλώς και η διαχείριση της κούρασης, όμως πρωτίστως η προπόνηση. Δεν γίνεται να ξυπνήσουμε ένα ωραίο πρωί και να πούμε, ας πάμε τώρα να παίξουμε επίσημο αγώνα. Η προπόνηση είναι εκείνη που σε φτιάχνει για να μπορέσεις να αντεπεξέλθεις στις δυσκολίες ενός αγώνα, πόσο μάλλον ενός τελικού”. 

ΕΡ:. Απ’ όσο γνωρίζω εκτός από πολύ καλός παίκτης, είσαι ακόμα καλύτερος μαθητής. Ποιες είναι οι προτεραιότητες σου πλέον, καθώς η επόμενη χρονιά θα σε βρει εκτός των άλλων στη Γ’ Λυκείου…

Δ.Μ.:‘Αμφιταλαντεύομαι, πρέπει να κάνω μια πολύ σοβαρή κουβέντα με τον εαυτό μου. Πρώτος στόχος ανέκαθεν ήταν τα μαθήματα και αυτό θα ισχύσει και την επόμενη χρονιά. Σαφώς και δεν θα κόψω το μπάσκετ, θα προσπαθήσω να το κυνηγήσω μέχρι το σημείο εκείνο που θα μπορώ να αντεπεξέλθω απόλυτα στα μαθήματά μου”. 

”Στις μικρές ηλικίες υπάρχει μια τρέλα για το μπάσκετ και αυτή η τρέλα, η αγάπη για το μπάσκετ είναι εκείνη που πρέπει να υπερισχύει απέναντι στο οικονομικό κίνητρο”

ΕΡ: Παίζοντας χρόνια μπάσκετ παρότι είσαι μόλις 17 ετών, το επίπεδο του μπάσκετ πως το βλέπεις τόσο στην ηλικία σου, όσο και στις Εθνικές κατηγορίες; 

Δ.Μ.:Κακά τα ψέματα, το μπάσκετ πεθαίνει σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Σύμφωνα με έρευνες, πολύ λιγότεροι άνθρωποι εξασφαλίζουν τα προς το ζην μέσα από το άθλημα σε σχέση με ότι συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό κάνει πολλούς να θέλουν να ανέβουν σε υψηλότερο επίπεδο για να εξασφαλιστούν οικονομικά. Στις μικρές ηλικίες υπάρχει μια τρέλα για το μπάσκετ και αυτή η τρέλα, η αγάπη για το μπάσκετ είναι εκείνη που πρέπει να υπερισχύει απέναντι στο οικονομικό κίνητρο”. 

Είναι σπουδαίο προσόν για έναν αθλητή να έχει προπονητή έναν πρώην παίκτη, που μπορεί και γνωρίζει την ψυχοσύνθεση και την ιδιοσυγκρασία του καθενός, που ξέρει πότε πρέπει να σου φωνάξει και πως να σε ανεβάσει όταν θα είσαι αγχωμένος”

ΕΡ: Αγωνίζεσαι στην ίδια θέση που έπαιζαν ως αθλητές οι δύο προπονητές σου και μάλιστα σε κορυφαίο επίπεδο. Πόσο σε έχει βοηθήσει αυτό; 

Δ.Μ.: ‘Με έχει βοηθήσει απίστευτα σε όλη μου την πορεία στο μπάσκετ, αν μπορεί να χαρακτηριστεί πορεία, τα χρόνια που αγωνίζομαι. Είναι σπουδαίο προσόν για έναν αθλητή να έχει προπονητή έναν πρώην παίκτη, που μπορεί και γνωρίζει την ψυχοσύνθεση και την ιδιοσυγκρασία του καθενός, που ξέρει πότε πρέπει να σου φωνάξει και πως να σε ανεβάσει όταν θα είσαι αγχωμένος. Ένας προπονητής που ήταν πρώην παίκτης γνωρίζει σίγουρα παραπάνω από κάποιον άλλο που δεν είχε υπάρξει παίκτης. Και οι δύο με έχουν βοηθήσει πάρα πολύ και τους ευχαριστώ”. 

Μου αρέσει πολύ ο Κάιρι Ίρβινγκ, τον παρακολουθώ συνέχεια, όπως και ο Τζέϊμς Χάρντεν που είναι και αυτός αριστερόχειρας και προσπαθώ να αφομοιώσω κινήσεις του στο παιχνίδι μου”

ΕΡ: Ποιοι είναι οι παίκτες ινδάλματα του Δημήτρη Μαντζούκα, που αγωνίζονται στην ίδια θέση και αποτελούν για σένα πρότυπο; 

Δ.Μ.:Μου αρέσει πολύ ο Κάιρι Ίρβινγκ, τον παρακολουθώ συνέχεια, όπως και ο Τζέϊμς Χάρντεν που είναι και αυτός αριστερόχειρας και προσπαθώ να αφομοιώσω κινήσεις του στο παιχνίδι μου. Έλληνας παίκτης που αποτελεί πρότυπο για μένα είναι ο Βασίλης Σπανούλης, παίκτης μεγάλης κλάσης που μπορεί να διαχειριστεί το άγχος και την πίεση μέσα στον αγώνα. Από παίκτες που έχουν σταματήσει, αναμφίβολα πρότυπα αποτελούσαν οι Διαμαντίδης και Παπαλουκάς για τους ίδιους λόγους με τον Σπανούλη”. 

Παναγιώτης Νικολάου

Σχετικά άρθρα

Photo album από τους φιλικούς αγώνες ΑΓΕ Χαλκίδας-Α.Ε.Κ.!

pannikolaou

Τουρνουά ”Γ. Τσομάκας”: Γ.Σ. Αυλίδας-Γ.Σ. Ωρωπού 57-43

pannikolaou

Τουρνουά ”Γ. Τσομάκας”: Αστ. Αλιβερίου-Κονίστρες 34-50

pannikolaou